Volg Bouwkroniek

Abonneer u
Aanmelden

Volg Bouwkroniek Bouwkroniek

Wit en zwart

Tijdens onze opleiding tot zelfstandige volwassenen (die opleiding duurt tot we minstens achttien jaar oud zijn) leren we met taal om te gaan. Eén van de leuke zaken die we daarbij leren, is 'tegenstellingen'. Er bestaan woorden die elkaars 'tegengestelde' betekenen, zoals 'klein' en 'groot'. Of 'dik'en 'dun', 'lang' en' kort', 'slim/dom', 'links/rechts', 'boven/onder' en nog enkele honderd andere.

Vele van die tegenstellingen leren we al in het eerste studiejaar, bij juffrouw Alice: 'wit/zwart' bijvoorbeeld. of 'boven/onder'. Voor het moeilijke verschil tussen 'links' en 'rechts' kunnen we vanaf het tweede studiejaar beginnen te oefenen.

Vanaf het derde studiejaar leren we dat er nuances bestaan. Wie niet 'slim' is, is 'dom'. Dat is duidelijk. Maar als wij zeggen dat iemand 'niet dom' is, dan betekent dan nog niet dat hij 'slim' is. Hij kan ook 'boerenverstand' hebben. Dat is een ander soort verstand dan dat van echt slimme mensen.

Bij financiële transacties is "wit" goed en "zwart" slecht.

Een erg delicate tegenstelling is “wit” en “zwart”. Dat zijn duidelijk tegenstellingen, maar tussen wit en zwart is er ook nog grijs. Donkergrijs bijvoorbeeld. En lichtgrijs. En nog andere nuances: recent onderzoek spreekt zelfs van vijftig tinten grijs. Je moet wel een specialist zijn om in die vijftig nuances je weg te vinden, maar sommige experts schijnen het te kunnen.

'Zwart' is blijkbaar een foute kleur. Toen we lang geleden ons huis kochten, vertelde de notaris ons dat we geen 'zwarte' betalingen mochten doen. Daarna liet hij ons een kwartiertje met de verkopers alleen. Waarna hij vroeg of het 'verlijden' van de akte kon beginnen.

Onze regering wil nu het gebruik van 'witte kassa's' verplicht maken. Wat een 'kassa' is, hebben we niet op school geleerd, maar door eigen waarneming ontdekt, als we aan het handje van onze moeder de kruidenierswinkel van Madeleine (schuin rechtover ons ouderlijk huis) betraden. Daar stond een 'kassa' op de toog. Waarvoor die diende, was duidelijk genoeg: nadat Madeleine alles op de toog gezet had wat onze moeder wilde, opende Madeleine de schuif van die 'kassa'. (Dat ging gepaard met een rinkelend geluid. Vandaar de uitdrukking 'de kassa rinkelt'.) Ze legde het bankbiljet dat ons ma haar gaf in de schuif en haalde er wisselgeld uit.

Daarmee was de operatie nog niet afgelopen. Op de toog stond ook een collectebus voor de missies. Die bus was bekroond met het beeld van een zwartje. Die naam mag je uiteraard niet gebruiken, maar voor een kind uit het eerste studiejaar was de correcte naam - 'een jonge burger van de democratische republiek Zaïre' - nog een beetje moeilijk. Als we een stuk van vijfentwintig centiem (het grootste en zwaarste stuk uit de portemonnee van moeder) in de sleuf lieten vallen, dan knikte de jonge burger van de democratische republiek Zaïre naar ons en dat vonden we leuk. Vóór we de winkel verlieten, gaf Madeleine ons nog een bonbon. Die bonbon viel onder de rubriek 'steekpenningen', maar dat beseften we toen nog niet. De vijfentwintig centiem ging naar de missies.

Toen de regering voor het eerst over 'witte kassa's' praatte, had ze het over de horeca. Dat ze in de horeca ook kassa's hebben, weten we sinds onze studententijd, toen we al eens een bier gingen drinken in de Gambrinus. Wat een 'witte' kas is, kunnen we ons een beetje voorstellen, dankzij de tegenstellingenleer uit ons lager onderwijs: een 'witte' kas is het tegengestelde van een 'zwarte' kas. (Bij financiële transacties is 'wit' goed en 'zwart' slecht.) Het paradoxale is dat de 'witte kassa' van de horeca een 'zwarte doos' bevat, zoals de vliegtuigen. (Het verschil met de zwarte doos van een vliegtuig is dat de fiscus de zwarte doos controleert zonder dat de witte kassa daarvoor eerst moet neerstorten.)

Dat een regering, die haar financies wil op orde houden, de strijd met 'zwart' aangaat, begrijpen we best. Wat we minder goed snappen, is het verschil tussen een 'witte' en een 'zwarte' kas in de horeca. Dat er restauranthouders zijn die graag een deel van hun inkomen voor de fiscus verborgen houden, zal wel waar zijn. Maar dat een bijzondere witte kassa (met zwarte doos) daarvoor als wondermiddel gebruikt kan worden, klinkt bizar. Sinds jaren horen we verhalen over de pogingen die Italiaanse regeringen doen om belastingontduiking in de horeca te bestrijden. Maar iedereen die al eens een reisje door Italië maakt, heeft daar wel eens een hotelrekening in baar geld betaald, terwijl de agenten van de 'Guardia di Finanza' hun aperitief dronken in de hotelbar. En ambtenaren van de financiële 'guardia' die ons bij het buitenkomen van een pizzeria sommeerden het kassaticket van onze consumptie daarbinnen te tonen, hebben we nooit ontmoet - ook al schijnt dat soort controle (althans volgens Belgische kranten van enkele jaren geleden) in Italië mogelijk te zijn.

Bijzonder vreemd klinkt het, als onze bevoegde staatssecretaris nu spreekt van 'witte kassa's' in de bouwsector. Uiteraard zijn mensen uit de bouwsector niet heiliger dan andere, maar 'de bouw' is een zeer breed activiteitsgebied, gaande van grote werken in de sector van de burgerlijke bouwkunde (bijvoorbeeld het bouwen van een brug over de Leie) tot het vervangen van een paar gebroken faïencetegels in onze badkamer. Dat betekent dat, wat je als overheid in de bouw ook doet, in de rubriek 'klein en groot' opereert.

De enige kassa's die men in de bouwsector ontmoet, zijn die van 'den Brico'. En die valt eigenlijk in de sector 'kleinhandel'. We mogen dus aannemen dat de staatssecretaris met zijn 'witte kassa' in de bouwsector alleen maar een symbool voor 'strengere controle' heeft willen geven, en de bouwvakkers niet wil verplichten een witte (of desnoods anderskleurige) kassa mee te sleuren als ze ergens badkamertegels gaan vervangen. Of als ze de ring rond Antwerpen gaan overkappen.

ZANDER

OVERHEIDSOPDRACHTEN
Alle overheidsopdrachten

Meest aanbevolen artikels

Nieuw platform maakt drones beschikbaar voor zakelijke toepassingen

Nieuw platform maakt drones beschikbaar voor zakelijke toepassingen

Het telecombedrijf Proximus, SkeyDrone en DroneMatrix bundelen hun krachten om een platform te ontwikkelen waarmee drones ‘on demand’ missies kunnen uitvoeren voor zakelijke doeleinden. Alle partners brengen hun specifieke[…]

Ethias en Weerts Group samen in logistiek vastgoed

Ethias en Weerts Group samen in logistiek vastgoed

Nieuwe investeerders voor kunstgrasproducent Feelds

Nieuwe investeerders voor kunstgrasproducent Feelds

Vooraf bepaalde minnelijke onderhandelingstermijn in het Onteigeningsdecreet

Vooraf bepaalde minnelijke onderhandelingstermijn in het Onteigeningsdecreet