Volg Bouwkroniek

Abonneer u
Aanmelden

Volg Bouwkroniek Bouwkroniek

Verlijmen van textiele vloerbekledingen

Verlijmen van textiele vloerbekledingen

Bij textiele vloerbekledingen bepaalt de keuze van de lijm en de vloerbekleding (banen of tegels) de plaatsingstechniek. Hoewel verlijmen vaak wordt toegepast, bestaan er andere plaatsingsmethoden, die in detail beschreven zullen worden in de Technische Voorlichting die in aanmaak is.

Banen

Voordat men een vloerbekleding in banen kan aanbrengen moet men een aantal voorbereidende werken uitvoeren:

inplanten: het banenplan moet rekening houden met de banenrichting, de poolrichting (gericht naar de hoofdingang van de ruimte, maar weggekeerd van de belangrijkste bron van scherend licht) en de positie van de voegen tussen de banen (drukke verkeerszones en dwarsnaden vermijden);

versnijden van de banen volgens afmetingen die iets groter zijn dan die van de te bekleden ruimte (minstens 5 cm bekleding meer voorzien aan de rand van de ruimte, afhankelijk van de lengte en de breedte van de banen);

correct en passnijden van de banen: de banen moeten zodanig gesneden worden dat ze goed op elkaar aansluiten. Dit geldt voor alle types textiele vloerbekledingen behalve voor geweven bekledingen. De banen van dit type worden immers fabrieksmatig voorzien van zelfkanten die afgesneden moeten worden alvorens men de banen naast elkaar legt.

Het verlijmen gebeurt met een dispersielijm. De meest gebruikte plaatsingsmethode voor vloerbekledingen in banen bestaat uit het aandrukken van de zijranden van twee banen, beginnend bij de banen in het midden van de ruimte (zie schema).

Men tilt de baan waarmee men start (baan 1) voor ongeveer 2/3de van de breedte op en de baan waarnaar men werkt (baan 2) voor 1/3de. Tijdens het verlijmen en aandrukken van de banen plaatst men zich op baan 1 om te vermijden dat die zou verschuiven.

Indien nodig wordt de naad tussen de banen na het aandrukken nog aangepast. Zodra deze verbinding afgewerkt is, past men dezelfde werkwijze toe voor alle andere banen. Ten slotte worden de randen van de vloerbekleding langs de muren en de plinten afgesneden.

Bij niet-snijvast tapijt kunnen de voegen tussen de banen kleine onvolkomenheden vertonen die kunnen beginnen uit te rafelen indien ze zwaar belast worden (ponsbelasting, frequent belopen ...).

Men kan het risico op uitrafelen beperken door in de pas aangemaakte naad een speciale kleurloze lijm in te spuiten die de vezels aan de rand van de naad met elkaar verbindt. De polen worden vervolgens opnieuw rechtop gezet om visuele gebreken te vermijden.

Tegels

Om de inplanting van de tapijttegels te bepalen moet men rekening houden met de productierichting. Die wordt doorgaans aangegeven met een pijlaanduiding op het rugoppervlak van de tegels. De fabrikant vermeldt op of in zijn verpakking welke plaatsingspatronen gebruikt mogen worden. De plaatser overlegt met de architect of de opdrachtgever welk patroon toegepast wordt.

Vóór de plaatsing moet men de startassen uittekenen. Die liggen doorgaans rond het midden van de ruimte. De passtukken langs de muren mogen niet te klein zijn (minstens 10 cm). Indien de startas getrokken wordt op een afstand die overeenstemt met een veelvoud van de tegelgrootte, moet men ze met enkele centimeters verminderen om eventuele onregelmatigheden in de muur op te vangen.

De tegels worden op hun plaats gehouden met een pick-uplijm, waardoor ze eenvoudig kunnen verwijderd of teruggeplaatst worden. Daarom ook wordt deze techniek vaak toegepast voor de afwerking van verhoogde vloeren. De pick-uplijm is essentieel om lateraal verschuiven van de tegels tegen te gaan: enerzijds houdt de lijm de tegels tijdens de uitvoering voorlopig vast na het aandrukken tegen de al gelegde tegels, anderzijds vormt ze een bescherming tegen later verkeer (bv. door bureaustoelen met zwenkwielen of karretjes).

Pick-uplijmen moeten aangebracht worden op een vlakke, droge en vormvaste ondergrond. Men moet steeds wachten tot de lijm volledig droog is om de tapijttegels aan te brengen. Indien men deze drogingstijd niet respecteert, kan de hechting van de tegels definitief worden, wat het later wegnemen en terugplaatsen sterkt bemoeilijkt.

Om een goed resultaat te bereiken, rekening houdend met de fabricage- en uitvoeringstoleranties, moeten de tapijttegels strak op elkaar aansluiten. Voor tapijttegels met een bijzondere rugafwerking kan de fabrikant afwijkende plaatsingsvoorschriften opstellen.

Bron: het artikel 'Verlijming van textiele vloerbekledingen' van ir. Evelyne Nguyen, projectleider bij het laboratorium Hout en Coatings van het WTCB, in WTCB-Contact 2014/4 (pag. 18). Er mag alleen verwezen worden naar dit artikel, te vinden op www.wtcb.be, doorklikken op WTCB-Contact onderaan rechts op de startpagina.

OVERHEIDSOPDRACHTEN
Alle overheidsopdrachten

Meest aanbevolen artikels

Bouwsector vreest nieuwe lockdown

Bouwsector vreest nieuwe lockdown

Nu het horecaleven in ons land opnieuw werd stilgelegd, beginnen ook andere sectoren te vrezen voor een nieuwe lockdown. Dat zou dramatisch zijn voor onze economie, ook al zou de bouw dankzij het afgesloten protocol onder alle sociale partners[…]

Cactus Muziekcentrum krijgt nieuwbouw

Cactus Muziekcentrum krijgt nieuwbouw

Brussel wil 600 bouwbedrijven steunen bij transitie naar circulair bedrijfsmodel

Brussel wil 600 bouwbedrijven steunen bij transitie naar circulair bedrijfsmodel

Overheid wil private investeringen aanmoedigen

Overheid wil private investeringen aanmoedigen