Volg Bouwkroniek

Abonneer u
Aanmelden

Volg Bouwkroniek Bouwkroniek

Chinees nieuwjaar

China beheerst de media, althans op financieel en economisch vlak. Als er een risicofactor is die naar voren wordt geschoven voor het wel en wee van de wereldeconomie, is het wat in die reusachtige economie gebeurt.

De onrust begon in de zomer van vorig jaar, toen de aandelenbeurzen in China een koersdaling van meer dan 30% ondergingen in juli, en nog eens met 25% naar beneden gingen in augustus, nadat de centrale bank onverwacht haar wisselkoersbeleid aanpaste waardoor de Renminbi deprecieerde. De bedoeling van de autoriteiten was op zich vrij rationeel: de koers meer in lijn met marktkrachten laten evolueren. De devaluatie bleef overigens beperkt tot 3% in vergelijking met de dollar. Maar zowel de aandelen als de valutamarkt waren voor veel waarnemers een signaal dat de Chinese economie meer vertraagde dan verwacht. En dat voorspelde voor velen problemen, met name omdat een deel van de Chinese economie toch gestoeld is op schulden, en de terugbetaling hiervan twijfelachtiger kan worden.

De eerste dagen van 2016 hebben, na een zekere stabilisering, een herhaling van dat scenario te zien gegeven. Scherpe dalingen op aandelenmarkten en het verder afglijden van de Renminbi hebben de onrust doen toenemen. Ditmaal is er ook meer "spill over" geweest naar andere beurzen, inclusief de Belgische.

Rusland, Brazilië en anderen lijden sterk onder de daling van de grondstoffenprijzen.

Wat is er aan de hand' Decennialang heeft China jaarlijks groeicijfers neergezet van meer dan 10%. Tot aan de crisis waren die gebaseerd op de uitvoer en grootschalige investeringen, die nodig waren om de capaciteit van de industrie op te voeren. Een deel van die investeringen zijn gerealiseerd door overheidsbedrijven en allicht niet zo efficiënt geweest, terwijl ze wel gefinancierd zijn door veel schuld. Nu maakt China de "turn around" naar een meer op consumptie gesteund groeimodel, en kunnen de schuldproblemen opspelen. De banken kunnen te maken krijgen met meer dubieuze debiteurs. Ook de woningbouw, met name in de grote steden, is zeer uitbundig gefinancierd, en dat heeft zeker ook in de bouwsector geleid tot een overcapaciteit.

De autoriteiten zijn niet bij de pakken blijven zitten. De vertraging heeft aanleiding gegeven tot een soepeler monetair en budgettair beleid. In tegenstelling tot andere landen beschikt China daar immers nog over ruimte om te stimuleren. De overheidsschuld bedraagt er maar een goede 40% van het bbp. De echte uitdaging ligt echter elders: men moet ervoor zorgen dat de overgang naar een nieuw groeimodel financieel onder controle blijft, en dat er inmiddels geen te grote ongelukken gebeuren in de financiële sector.

Dat één en ander met grotere volatiliteit gepaard gaat, mag eigenlijk niet verbazen. De aandelenmarkt was voor vorige zomer zo ongeveer verdubbeld, en vertoonde een zeepbel die wel moest uiteenspatten. Dat heeft in China zelf overigens niet zoveel gevolgen, omdat het aandelenbezit er weinig verspreid is en veel Chinese gezinnen er hun consumptiegedrag dus niet door laten verstoren. Maar blijkbaar tast het wel het vertrouwen in het Chinese groeiverhaal aan.

Dat aangetaste vertrouwen is misschien wel het voornaamste kanaal waarlangs de rest van de wereld kan worden beïnvloed. De directe handelseffecten moeten immers niet worden overdreven, omdat het aandeel van China in onze export nog heel gering is. Maar scherpe dalingen van die export, en vooral de vrees voor een brede impact op andere opkomende economieën, kunnen wel pijn doen. Door de groeivertraging koopt China immers veel minder grondstoffen en olie, en daardoor wordt de koopkracht van anderen aangetast. Daar zijn economieën bij die, anders dan China, in het buitenland hebben geleend om hun investeringen te financieren. Vooral wanneer hun valuta aan waarde inboet ' al is het maar omdat ze verplicht zijn de Renminbi te volgen ', raken ze in zware financiële ademnood. Rusland, Brazilië en anderen lijden sterk onder de daling van de grondstoffenprijzen.

Toch is niet alles kommer en kwel. Het zou kunnen dat de Renminbi zich stabiliseert, omdat China naar een tragere maar meer duurzame groei evolueert en nog altijd een handelssurplus boekt op de rest van de wereld, en bovendien enorme buitenlandse reserves heeft opgebouwd. Het zou kunnen dat wij binnen enkele jaren blij zullen zijn dat één van de grootste economieën ter wereld de weg is ingeslagen naar meer binnenlandse ontwikkeling en minder energieconsumptie. En dat we dan de transitiepijnen zijn vergeten die we nu meemaken, en die door financiële markten vaak uitvergroot worden. Eén en ander zal zeker mee afhangen van de stuurmanskunst van de Chinese overheid, die zich in onverkende wateren heeft begeven. En van de koelbloedigheid waarmee de rest van de wereld de fundamentele Chinese trends, eerder dan de financiële waan van de dag, weet in te schatten. Het Chinese nieuwjaar is, wie weet, dan wel goed nieuws voor de toekomst.

CATO

OVERHEIDSOPDRACHTEN
Alle overheidsopdrachten

Meest aanbevolen artikels

Nieuw schoolgebouw met aandacht voor akoestisch comfort

Nieuw schoolgebouw met aandacht voor akoestisch comfort

Meer dan een jaar nu al betrekken de zowat 300 leerlingen, leraars en directie de nieuwe gebouwen van de Stedelijke Basisschool Zuid in Stasegem. Het stadbestuur koos bewust voor een BEN-school, maar wilde omwille van het pedagogische concept[…]

27/02/2021 | ScholenAkoestiek
Vande Moortel plaatst zonnepanelen

Vande Moortel plaatst zonnepanelen

Nieuwe Cat 340 UHD-graafmachine sloopt tot acht verdiepingen

Nieuwe Cat 340 UHD-graafmachine sloopt tot acht verdiepingen

'Uitdagingen in de bouwsector eisen vele extra handen'

'Uitdagingen in de bouwsector eisen vele extra handen'